surah075

لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

(ነገሩ ከሓዲዎች እንደሚሉት) አይደለም፡፡ በትንሣኤ ቀን እምላለሁ፡፡

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

(ራሷን) ወቃሽ በኾነች ነፍስም እምላለሁ፡፡ (በእርግጥ ትቀሰቀሳላችሁ)፡፡

أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُ

ሰው አጥንቶቹን አለመሰብሰባችንን ያስባልን?

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ

አይደለም ጣቶቹን (ፊት እንደ ነበሩ) በማስተካከል ላይ ቻዮች ስንኾን (እንሰበስባቸዋለን)፡፡

بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

ይልቁንም ሰው በፊቱ ባለው ነገር (በትንሣኤ) ሊያስተባብል ይፈልጋል፡፡

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

«የትንሣኤው ቀን መቼ ነው?» ሲል ይጠይቃል፡፡

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

ዓይንም በዋለለ ጊዜ፡፡

وَخَسَفَ الْقَمَرُ

ጨረቃም በጨለመ ጊዜ፡፡

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

ፀሐይና ጨረቃም በተሰበሰቡ ጊዜ፡፡

يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

«ሰው በዚያ ቀን መሸሻው የት ነው?» ይላል፡፡

كَلَّا لَا وَزَرَ

ይከልከል፤ ምንም መጠጊያ የለም፡፡

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ

በዚያ ቀን መርጊያው ወደ ጌታህ ብቻ ነው፡፡

يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

ሰው በዚያ ቀን ባስቀደመውና ባስቆየው ሁሉ ይነገራል፡፡

بَلِ الْإِنسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ

በእርግጥም ሰው በነፍሱ ላይ አስረጅ ነው፡፡ (አካሎቹ ይመሰክሩበታል)፡፡

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ

ምክንያቶቹን ሁሉ ቢያመጣም እንኳ (አይሰማም)፡፡

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ

በእርሱ (በቁርኣን ንባብ) ልትቸኩል ምላስህን በእርሱ አታላውስ፡፡

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ

(በልብህ ውስጥ) መሰብሰቡና ማንበቡ በእኛ ላይ ነውና፡፡

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ

ባነበብነውም ጊዜ (ካለቀ በኋላ) ንባቡን ተከተል፡፡

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ

ከዚያም ማብራራቱ በእኛ ላይ ነው፡፡

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ

(ከመጣደፍ) ተከልከል፡፡ ይልቁንም (ሰዎች) ፈጣኒቱን (ዓለም) ትወዳላችሁ፡፡

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ

መጨረሻይቱንም (ዓለም) ትተዋላችሁ፡፡ (አትዘጋጁላትም)፡፡

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ

ፊቶች በዚያ ቀን አብሪዎች ናቸው፡፡

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

ወደ ጌታቸው ተመልካቾች ናቸው፡፡

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ

ፊቶችም በዚያ ቀን ጨፍጋጊዎች ናቸው፡፡

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

በርሳቸውም ዐደጋ እንደሚሠራባቸው ያረጋግጣሉ፡፡

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ

ንቁ (ነፍስ) ብሪዎችን በደረሰች ጊዜ፤

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

«አሻሪው ማነው?» በተባለም ጊዜ፡፡

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ

(ሕመምተኛው) እርሱ (የሰፈረበት ነገር ከዚህ ዓለም) መልለየት መኾኑን ባረጋገጠም ጊዜ፡፡

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ

ባትም በባት በተጣበቀች ጊዜ፡፡

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ

በዚያ ቀን መነዳቱ ወደ ጌታህ (ፍርድ) ነው፡፡

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

አላመነምም አልሰገደምም፡፡

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

ግን አስተባበለ፤ (ከእምነት) ዞረም፡፡

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ

ከዚያም እየተንጎባለለ ወደ ቤተሰቡ ኼደ፡፡

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

የምትጠላውን ነገር (አላህ) ያስከትልህ፡፡ ለአንተ ተገቢህም ነው፡፡

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

ከዚያም ጥፋት ይጠጋህ ለአንተ የተገባህም ነው፡፡

أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

ሰው ስድ ኾኖ መትተውን ይጠረጥራልን?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمْنَىٰ

የሚፈሰስ ከኾነ የፍትወት ጠብታ አልነበረምን?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

ከዚያም የረጋ ደም ኾነ (አላህ ሰው አድርጎ) ፈጠረውም፡፡ አስተካከለውም፡፡

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَىٰ

ከእርሱም ሁለት ዓይነቶችን ወንድና ሴትን አደረገ፡፡

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ

ይህ (ጌታ) ሙታንን ሕያው በማድረግ ላይ ቻይ አይደለምን?